het grote boekexperiment

Volg je gut feeling, maar daag het eerst uit

RudiGorisRatio versus gevoel

De meesten kennen het gevoel wel van: dit zit goed! Het gevoel dat je krijgt als alle stukjes van de puzzel op de juiste plaats vallen en perfect in elkaar passen. En toch is dit een verraderlijk gevoel. Zoals Anais Nin ooit schreef: “We zien de dingen niet zoals ze zijn, maar zoals wij zijn.”
De voorbeelden van mislukkingen na het volgen van je gut feeling zijn legio. De successen iets minder. Het heeft te maken met hoe je naar de dingen kijkt, en ook met jezelf in vraag durven stellen.

Er zijn twee vereisten om je gut feeling te mogen volgen.
De eerste is je instelling. Als een spons absorbeer je facts and figures, en zonder enige hulp van spreadsheets creëren je hersenen een eigen analyse. Een decision tree die je niet rationeel kunt vertalen. Je weet gewoon dat alles goed zit.
De tweede is openstaan voor je ratio. Als argumenten overtuigend zijn, moet je ook durven toegeven dat je gut feeling verkeerd zit. Anders verzand je in een soort van halsstarrige koppigheid die nergens toe leidt, behalve tot drama’s als er weeral eens iets verkeerd afloopt.

Een van mijn motto’s is altijd geweest: challenge my gut feeling. Als je het gevoel hebt dat iets écht goed zit, moet je ervoor gaan. Dit impliceert ook dat je je gut feeling laat uitdagen, en dit op alle mogelijke manieren. Vandaar ook het belang van medewerkers die voor hun mening uitkomen en die je ook in je gezicht durven zeggen dat ze het niet met je eens zijn.
En dan toch je gevoel volgen. Ook als alle rationele argumenten aantonen dat je ernaast zit. Toch datgene doen wat je gevoel je ingeeft. Zonder enige rancune genieten als je initiatief lukt. En ook met volle teugen je verantwoordelijkheid nemen als het niet lukt.

Begrijp me niet verkeerd, ik heb niets tegen rationele beslissingen, integendeel. Sommige beslissingen zouden beter wat meer rationaliteit in zich hebben. Of meer doordacht zijn. De buitenwereld kent me trouwens als een rationeel iemand. Een persoon die alles afweegt, pro’s en contra’s op een rijtje zet, om dan tot een gefundeerde beslissing te komen. En ja, die rationele oefening kan boeiend zijn. Bits en bytes op een rij om dan tot een ja of neen te komen.

En toch heb ik in het verleden het meest genoten wanneer ik die decision trees achter me kon laten en zelf my gut feeling volgde. Zoals toen ik voor het eerst op een vijf meter hoge duikplank boven het zwembad stond. Elke cel in je rationele hersenhelft zegt: waar ben je mee bezig? En toch spring je…

Rudi Goris (1958) is vader van twee prachtige jongvolwassen kinderen. Hij doet vooral de dingen die hij graag doet. Na een verleden in de financiële sector en een activiteit als zelfstandig adviseur is dat nu lesgeven aan de KHLeuven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

%d bloggers liken dit: