het grote boekexperiment

Volg je hart, ondanks het goedbedoelde advies van anderen

Mijn vrijheid, mijn luxe

Lang ben ik ervan uitgegaan dat ik een rationeel iemand ben en mijn gedrag en beslissingen geleid werden vanuit de rede.

Mijn inzicht is dat mijn leven, de weg die ik afgelegd heb en nog te gaan heb, bepaald wordt door emotie en passie. Dat dit gevolgen heeft die ik aanvaard. En dat ik zo rust kan vinden in de chaos die manifest aanwezig is en nooit laat gissen wat morgen zal brengen – en zodoende het leven enerzijds spannend houdt en zuurstof geeft, maar anderzijds geen zekerheden.

De passie en emotie als leidraad uiten zich door impulsiviteit, op het extravagante af. Geen schrik hebben om beslissingen te nemen die mijn leven totaal overhoop kunnen halen. Durven springen zonder te weten waar ik terechtkom. Maar ik ben ook zeer consequent in het dragen en aanvaarden van de gevolgen ervan. Soms land je goed, soms knal je keihard tegen een muur en ga je op je gezicht. De kunst is om dan zeer snel op te staan en het geen tweede keer te doen, of op zijn minst anders.

Ik heb bij wijze van spreken nog nooit iets tegen mijn zin gedaan. Simpelweg omdat ik dat niet kan. Ik weiger om toestanden te bestendingen en compromissen met mezelf te sluiten, als ze niet goed aanvoelen. Ik weiger om in illusies van geluk te leven, ik vind het niet erg om niet in de pas te lopen en te leven zoals algemeen goed geacht wordt (huisje, tuintje, kinderen, carrière, materiële rijkdom, etc.). Het gaat niet.

Mijn vroegere baas zei me ooit dat mijn ‘fuck-you-gehalte’ te hoog ligt. Niet makkelijk om te managen. Tegelijk is het een goede eigenschap om je niet zomaar neer te leggen bij zaken of situaties zomaar te aanvaarden. Mijn rijkdom en verantwoordelijkheid zijn mijn kinderen en de ongelofelijke vrijheid om te doen wat ik wil en enkel met dat bezig te zijn waar ik zelf voor kies. Dat is mijn luxe. De meerwaarde van materiële luxe ontgaat me.

Als ik vandaag zou sterven, keek ik zeer tevreden terug op mijn leven en zou ik het herdoen. Gelukkig lig ik nog niet op mijn sterfbed, want ik verwacht nog veel van het leven. Alles kan nog, alles is mogelijk. Ik heb geen idee waar ik over pakweg één jaar zal zijn of waar ik mee bezig zal zijn… Dat maakt het juist zo boeiend en spannend: het niet-weten.
De gedachte dat het leven al geleefd is en het pad voor de komende jaren en de rest van het leven uitgestippeld zou zijn, is voor mij ondraaglijk.

Mijn passie gaat uit naar het live-entertainment-gegeven. Concerten, festivals, dans, theater, spektakels… Pure emotie, universeel en enorm krachtig, als het goed gebracht is. Als klein kind droomde ik er al van om ooit wezenlijk deel te kunnen uitmaken van grote internationale producties, om te kunnen werken voor en met de grootste artiesten. Ik had redelijk snel door dat ik niet zelf de artiest zou worden, dat ik het nodige talent daar niet voor had. En toch, volg je hart, ondanks al het goedbedoelde advies van anderen om dit vooral niet te doen, geloof in jezelf en werk hard.

Ik ben de mensen dankbaar die mij twintig jaar geleden kansen hebben gegeven om me te introduceren in de ‘rock ’n roll’, de mensen die gaandeweg het spectrum verbreed hebben naar dans, ballet, theater, en vandaag de mensen van Cirque du Soleil, voor het rotsvaste vertrouwen in mijn kunnen en de jarenlange samenwerking als officiële partner voor hun Group & Corporate Sales Departement in Montréal. Zij bevestigen me dat mijn gevoel me de juiste weg heeft gewezen.

Picha Theus (1967) is moeder van Viktor en Charlotte en voornamelijk bezig met zaken die ze zelf leuk vindt. Rock-‘n-roll! picha@d-office.be

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

%d bloggers liken dit: