het grote boekexperiment

Alles kan, als je maar doorzet

BrigitteGoossensMet dank aan Ritzi Szabadi

Ze leek ooit wel een prinses, mijn oma. Ze kwam uit Hongarije en als kind vond ik dat wel spannend. Wist ik toen veel wat een impact ze op mijn leven zou hebben, ook al heb ik ze niet lang in levende lijve gekend. Ik vond er niets aan om haar ‘s zondags te bezoeken. Ze zat daar in haar zetel, in het rusthuis. Ze kon niet meer lopen. “MS”, zei mijn mama, wist ik veel. Daar had ik als kind geen boodschap aan. Saai.

‘Directeur Brigitte Goossens’. Niet dat het me om de titel ging, maar toen ik op achttienjarige leeftijd bij een grote multinational met de postkar rondreed, wist ik dat ik ooit in een van die mooie kantoren zou zitten. De uitdaging was groot. Slechts een humanioradiploma was ook in die tijd een serieuze handicap. Maar ik wist het zeker, dit zou gebeuren! Voltijds weer naar de schoolbanken zat er op dat moment niet in, maar de dag heeft ook nog een avond.

Jaar na jaar breidde ik mijn kennis uit, zocht uitdagingen in alles waar ik mee te maken kreeg. Ook in ‘informatica’, het magische woord in de jaren ’80. ‘In het land der blinden is éénoog koning’, zegt het spreekwoord en zo vond ik werk in een fijne en kleine onderneming waar entrepreneurship werd gewaardeerd.
Mijn ervaring als leidster bij de VKSJ bleek uiteindelijk ook een hele troef, daar leer je wat het is om een team te leiden. Ook moeder worden heeft me rijker gemaakt en hield me niet tegen in mijn zelfontplooiing. LeasePlan geloofde in mijn kunnen en ik werd er accountmanager en later manager. Ik behaalde mijn bachelordiploma en alsof het me stond op te wachten, nam ik zo steeds de volgende stap op wat een uitgestippeld parcours leek.

En vandaag is het zover: Directeur…! Niet alleen een titel rijker, maar ook het besef dat alles kan, als je het maar wilt. Het gaat niet om de titel, maar vooral om de weg ernaartoe, die me nu voldoening geeft. En die weg is nog niet afgelegd, hij begint nog maar.

Ondertussen is mijn oma levendiger dan ooit. Want toen de Szabadi-stamboom werd opgemaakt, ontdekte ik namelijk zowat vijfhonderd familieleden over de hele wereld. “Niet mogelijk hoe jij op je oma lijkt!”, hoorde ik constant. Zij was als zestienjarige durfal vanuit het verre Hongarije naar België gekomen. In 1936 hield ze het voor bekeken en wilde ze ‘iets van haar leven maken’. Ze ging dienen bij rijke mensen en vond haar grote liefde. In 1946, na de oorlog, toen de hele familie uit Hongarije werd verdreven wegens verre Duitse roots uit de achttiende eeuw, was zij het waarbij iedereen terechtkon.

MS heeft haar geveld, maar wat een madame was dit! Ik ben trots dat ik haar kleindochter ben en weet nu ook van wie ik het doorzettingsvermogen heb geërfd.

Ik heb pas later beseft hoe ze ondanks alles zo levenslustig is gebleven. Als ik het af en toe wat moeilijk heb, dan merk ik dat ik de zaken vrij snel kan relativeren. Ik zie dan telkens een oma voor mij die totaal verlamd, nog steeds briljant en steeds lachend, in een zeer enge wereld werd gedwongen.

De oude oma van toen is voor mij de sterkste dame ooit. Nu, zovele jaren later, ben ik ontzettend blij dat ik die zondagnamiddagen bij haar heb doorgebracht. Mijn oma blijft mijn inspiratiebron, mijn levenscoach.

Brigitte Goossens (1969) is moeder van Elise (14) en Kato (10), heeft een niet te stillen honger naar kennis en naar het doorgronden van mensen en hun beweegredenen. In haar vrije tijd wisselt ze haar bourgondische bezigheden af met tennis en dans en snuift ze graag wat cultuur op. biegoossens@gmail.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

%d bloggers liken dit: