het grote boekexperiment

Door vertrouwen uit te spreken en tegelijk een vangnet te bieden, haal je het beste in iemand naar boven

StevenDeroyMet dank aan mijn vader

Soms heb je wat tijd of afstand nodig om de grootsheid te kunnen waarderen van dingen die je te beurt vallen in je leven. Niet eens zo heel lang geleden had ik zo’n aha-ervaring, mijmerend over mijn vader die me in het begin van dit jaar is ontvallen.

Om de aha-ervaring uit te leggen, moet ik zo’n 27 jaar terug in de tijd. Juli 1985, een regenachtige zomervakantie in een onooglijk Duits dorpje in de Rijnstreek. Ondanks de regen vermaakten we ons ontzettend goed; de stemming zat er goed in. Zo herinner ik me hilarische momenten met mijn broer, die met zijn dekbed een kleuter naspeelde met een oversized pamper, of met mijn vader die mij met een kwinkslag die hem zo eigen was, wees op een lied van een paar straatmuzikanten met het toepasselijke refrein: ‘Guten Morgen, liebe Sorgen. Seit ihr auch schon alle da? Habt ihr auch so gut geschlafen? Ja, dann ist doch alles klar.’

Boven dat familiale vakantiegenoegen hing de donkere wolk van tien herexamens, als eerstejaarsstudent toegepaste economie. In the scheme of things uiteraard een banaal fait divers, maar het zal je niet verwonderen dat het me toch redelijk bezighield. Te meer omdat het niet het resultaat was van een té liederlijk leven, maar van noeste inspanning die niet effectief genoeg was gebleken. Ik zag dat wel onder ogen en de gedachte aan een tweede kans, waarbij ik een aantal kennishiaten zou kunnen aanvullen, sterkte mijn overtuiging ‘een redelijke kans’ te maken.
Met enige regelmaat werd er echter ook flink aan dat vertrouwen getornd: er was altijd wel iemand die weet had van andere studenten met minder herexamens, die het toch niet hadden gehaald. Of de verontruste blikken van kennissen: “Tien, oei, dat zijn er wel veel, hè?”

Mijn vader, als ervaren onderwijsrot, werd vast heen en weer geslingerd tussen wisselende gevoelens: moest hij zich verregaand gaan bemoeien met mijn planning en voorbereiding of zou hij mij de hulpvraag laten stellen en verantwoordelijk laten voor de tweede ronde?

Op een avond tijdens die korte vakantie in Duitsland zei hij me: “Zullen we samen nog eens een wandelingetje gaan maken?” We belandden uiteindelijk in een onooglijk Italiaans restaurantje, dat wel de ideale setting bood voor een diepgaand vaderzoongesprek. Vrij snel stelde hij mij de vraag: “Zie je het zitten, jongen? Hoe schat je je kansen in?” Eerder dan mij met zijn adviezen te bestoken, peilde hij naar de onderbouwing van mijn verhaal. Zijn open, ongedwongen houding drukte mij niet in de verdediging. Ik heb die avond honderduit met hem kunnen praten over de tekortkomingen in mijn voorbereidingen, mijn inschattingsfouten, maar ook over de manier waarop ik dacht dat het wel zou lukken. Het was alsof we samen een plannetje hadden gesmeed. Tot slot gaf hij me nog mee: “Wat ook de uitslag is, jongen, voor ons blijf je evenveel waard.”

Mijn inschatting van mijn nieuwe kansen bleek gelukkig correct: de hindernis van tien herexamens heb ik succesvol genomen en vier jaar later studeerde ik af.

Het is pas jaren later, toen ik zelf al vader was geworden en tevens verantwoordelijk voor een team collega’s, dat mij de diepgang van dat moment is duidelijk geworden, sterker nog, mij heeft aangezet hetzelfde te doen. Bewust vertrouwen uitspreken, aanmoedigen om succesvol te zijn en tegelijkertijd een vangnet bieden bij eventueel falen, zonder ooit de focus te verliezen op wat echt telt… Het helpt om het beste in mensen naar boven te halen en een schakeltje te zijn in hun zelfrealisatie. Vaak ver voorbij het punt waartoe ze zichzelf in staat hadden geacht. Ik zie het steeds weer gebeuren en steeds weer vervult het mij met een enorm warmmenselijk gevoel. Dank, papa, dat je mij hier gevoelig voor hebt gemaakt.

Steven Deroy (1967) is Mechelaar met Kempische roots, werkzaam in Nederland. Gehuwd met een begripvolle echtgenote en papa van een lieve tienerdochter. Ondernemend van aard, graag gangmaker. Dankbaar om wat is geweest, vol vertrouwen voor de toekomst.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

%d bloggers liken dit: