het grote boekexperiment

Elke medaille heeft twee kanten

FrederikeSchroderPanderDe positieve kant

Ik ben beschermd opgegroeid, in een warm nest, bestaand uit mijn ouders, mijn oudere zus en mezelf. Mijn jeugd was zorgeloos en zonder tegenslagen: mijn ouders – allebei leraars – waren altijd thuis wanneer ik thuis was, ik had geen problemen op school, ik mocht alle hobby’s doen en uittesten die ik wou – en ik mocht er ook mee stoppen wanneer ik er geen zin meer in had. Mijn studietijd was even zorgeloos. Het leven lachte me toe, ik moest gewoon hard studeren zoals iedereen, maar had alle vrijheid om ver van thuis op kot het leven te verkennen en zelfstandig te worden. Tot midden twintig was ik mij er niet van bewust dat er ook mensen waren die een heel andere jeugd hadden doorgebracht, en ik ben er achteraf gezien ook heel dankbaar voor.

Toen ik begon te werken en dus in het ‘echte’ leven stond, veranderde mijn kijk op de wereld stilletjes aan. De meeste gebeurtenissen die daaraan bijdroegen, ben ik in de loop van de jaren vergeten – weliswaar omdat ik ze nu minder erg inschat dan op het moment zelf. Eén keer kreeg ik bijvoorbeeld een promotie niet, omdat ik zwanger was. Twee jaar later had ik miskramen en op een ander werk werd ik tenslotte door mijn baas gepest. Op al deze momenten had ik het erg moeilijk. Ik had het gevoel dat de hele wereld tegen me gekant was. “Waarom ik?”, vroeg ik me steeds af. Ik begon te denken dat het aan mij lag en kon alleen het negatieve zien.

De periode waarin ik door mijn baas slecht behandeld werd, duurde vrij lang. Ik deed het werk graag, dus wou ik niet zomaar opstappen. In die tijd ben ik, heel intensief, met mijn man over de situatie beginnen te spreken. Hij relativeert alles meer dan ik en heeft me uiteindelijk geholpen ook positieve punten te zien. De eerste overwinning voor mezelf was dat ik er niet aan onderuit ben gegaan. Ondertussen benik zelfstandige geworden, waardoor ik de vrijheid heb om verschillende bezigheden te combineren die ik graag doe. Aangezien ik graag van alles en nog wat doe en me niet wil vastpinnen op één soort werk, heb ik nu veel meer voldoening. Zou ik die stap ooit hebben gezet, als ik dit niet had meegemaakt? Ik denk het niet. De andere kant van de medaille!

Sindsdien probeer ik aan alle negatieve ervaringen ook positieve kanten te zien. Soms lukt dat beter, soms ook helemaal niet. Mijn vader is twee maand geleden overleden. Deze gebeurtenis heeft voor mij bijvoorbeeld maar één kant. Anderzijds moet je natuurlijk ook niet proberen een slechte kant te ontdekken aan positieve dingen.

Onlangs filosofeerde ik met een vriendin over het leven. Ze vertelde me dat ze in het begin dat ze in ons dorp was komen wonen, niet gelukkig was: een klein huisje, een kleine tuin, helemaal anders dan haar vroegere grote appartement van waaruit ze over heel Leuven kon kijken. Haar oudste dochter is nu elf. Ze zou naar de school in Heverlee gegaan zijn, waarvan in het busongeluk in Zwitserland zeven kinderen om het leven gekomen zijn. Als ze nog steeds in Heverlee had gewoond, zou haar dochter in die klas gezeten hebben en zou ze dus ook aan die skireis hebben deelgenomen. Ze zou er dus misschien niet meer zijn. “Zoveel jaren later,” zei mijn vriendin, “zie ik dat onze verhuizing een reden heeft gehad.”

Zo zie je maar dat elke medaille echt twee kanten heeft.

Friederike Schröder-Pander (1973) is consultant en trainer voor business process management, getrouwd en moeder van twee fantastische zonen. In haar vrije tijd ontspant ze zich met klassiek zingen en karate.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

%d bloggers liken dit: