het grote boekexperiment

Het leven kan zo voorbij zijn

ErikHendrix‘In a nick of time’

De aardbol, de grote aardbol die vraagt om ontdekt te worden. Als je uitrekent hoeveel leuke locaties er zijn en hoeveel beschikbare tijd je maar hebt, besef je dat je nog zo veel moet reizen, zien, ontdekken, opnemen.

Met twee andere gezinnen hadden we dat jaar een vakantie in de Ardeche in Frankrijk gepland. Deze plaats stond bij iedereen op het verlanglijstje. Een locatie met een typisch ‘daar-moeten-wegeweest- zijn-gevoel’. De Ardeche moest je toch gezien hebben. Iedereen in de kennissenkring praatte lovend over die mooie, woeste natuur. Meteen ernaartoe. Want de tijd gaat zo snel.

Met zes volwassenen en zeven jonge kinderen in een leuk huis met grote tuin en zwembad. Zon, lekker eten, barbecue, zwemmen, gezelschapspelletjes, … Kortom: een en al genieten. Maar ook plannen, want de Ardeche is jandorie groot. We hadden het plan opgevat om minstens om de dag een verrijkende uitstap te maken. Middeleeuwse burchten en schilderachtige stadjes bezoeken, een kanotocht op de rivier, een apenpark in de buurt, wandelingen door de bergen, … Te veel om te doen, te weinig tijd om alles op te nemen. Zo’n vakantie vliegt voorbij.
In a nick of time.

Het was de tweede week. Een prachtige zomeravond, lekker zwoele avondtemperatuur, krekels die het terras opluisterden met hun intense getsjirp. Met de drie gezinnen hadden we net ons avondmaal achter de kiezen en werd er nog volop nagepraat over de leuke tripjes die we er al op hadden zitten. De kinderen liepen rond en speelden in de tuin.

Het zoontje van een ander koppel kwam aangelopen en zei dat ons zoontje van vier jaar in het zwembad was gevallen en onder was gegaan. In een fractie van een seconde werd het muisstil, wetende dat hij niet kon zwemmen. Iedereen sprong op en rende naar het zwembad dat achter de struiken lag en dus van het oog onttrokken was. Daar aangekomen zagen we dat onze dochter van negen jaar net haar broer uit het zwembad had gehaald. Toevallig was ze ook in de buurt van het zwembad aan het spelen en had de broer achter een balletje zien hollen. De bal was in het zwembad gevallen en hij wou hem er vanaf de kant uithalen. Toen hij zijn evenwicht verloor, is hij voorover in het water gesukkeld en naar de bodem gezakt. Als negenjarige sprong ze in het zwembad en redde haar broer van een gewisse verdrinkingsdood. Zijn leven zou in een paar minuten afgebroken zijn.
In a nick of time.

De rest van de vakantiedagen bleven we allemaal verweesd achter. In het volle besef dat we een catastrofe hadden vermeden, het besef dat we schuldig waren door de kinderen niet beter in het oog te houden, het besef dat er een engel over hem waakte, maar voor hoelang? Het besef ook dat de zus een instant-held was die instinctief gehandeld had, maar tegelijk met haar reddingspoging zelf in de problemen had kunnen geraken, en vooral het besef dat het belang van iets zo relatief kan zijn.

Natuur, te bezoeken werelddelen, mooie vakantiebestemmingen, … het drijft, denk ik, velen van ons. Ze zijn prachtig, echter niets waard zonder de mensen rondom jou. Je familie, je naasten, het leven zelf vraagt om gekoesterd en beschermd te worden. Want het kan zo voorbij zijn.
In a nick of time.

Erik Hendrix (1964) deelt zijn leven met zijn vrouw Nancy en drie studerende kinderen. Naast een intensief beroep in de sector van de telecommunicatie, vindt hij toch nog de tijd om te reizen en te genieten van een goed glas wijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

%d bloggers liken dit: