het grote boekexperiment

Laat de wereld weten wie je werkelijk bent

peteraertsen-120Open brief

Open brief van 4 november 2010 aan familie, vrienden, medewerkers, misschien mijn belangrijkste brief ooit

Beste familie, beste collega’s, beste vrienden,

Op 18 oktober 2010 ben ik voor een zestiental dagen naar de VS vertrokken, met eerst een week New York op het programma. Nadien een ter plaatse te improviseren rondrit met een huurauto, waarbij ik uiteindelijk via Hudson Valley naar Boston en Montreal (Canada) gereden ben.

Maandagvoormiddag, 25 oktober 2010, had ik nog enkele uren vrij, alvorens de huurwagen op te halen. Ik slenterde wat langs Madison Avenue en liep even binnen bij de boekenketen Barnes & Noble.
In 2009 had ik het boek Open Veins of Latin America van Eduardo Galeano (De aderlating van een continent) gekregen, een fantastisch boek over de pijnlijke kolonisatiegeschiedenis van Latijns-Amerika, geschreven in 1973. Het boek is trouwens in 2009 nog in het nieuws geweest, omdat president Chavez van Venezuela het schonk aan president Obama.
Goede boeken deel ik graag uit, dus zocht ik bij Barnes & Noble enkele exemplaren van dit boek om bij gelegenheid in België als geschenk uit te delen.

Aangezien ik het boek niet kon vinden in de gigantische overdaad van deze boekenketen, sprak ik een winkelmedewerker aan, die me de tafel aanwees waar het boek uitgestald lag. Ik had mijn twee exemplaren dus te pakken.
En zo neusde ik nog wat rond en viel mijn oog op het mij onbekende boek The Velvet Rage van Alan Downs.
’s Avonds, in Hudson Valley, enkele honderden kilometers boven New York, ben ik in het boek beginnen te lezen. Een zeer bijzonder boek over schaamte en zelfwoede, over overcompensatie, over authenticiteit.

Ik ben homo.
En dat weet ik al zeer lang.

Het boek is blijven malen in mijn hoofd. Puzzelstukken zijn op hun plaats gevallen. Als ik eerlijk en oprecht wilde leven en verder leven, moest ik mij outen.
Wanneer? Misschien op mijn veertigste verjaardag, op 28 juli 2011? Symbolisch moment. Mmm, ja. Goed idee. Maar da’s nog zolang. En van uitstel komt er misschien weer afstel.
Bij mijn thuiskomst uit de VS dan? Mmm, ja. Een beter idee. Maar hoe dan de familie samenbrengen en deze boodschap brengen?

Op woensdag, 27 oktober 2010, liep ik in de vroege avond het hotel in Boston uit om een hapje te gaan eten. Ik maakte me de bedenking dat ik op 30 oktober verjaardagswensen kon sms’en aan de familie naar aanleiding van de verjaardag van mijn petekind Lucie en er dan als PS wel iets bij kon zetten in verband met mijn geaardheid. Dat smsberichtje zou dan toekomen op een zaterdag, zodat ze thuis een weekend zouden hebben om te bekomen van de schok en hun werkweek toch niet te veel in de war gebracht zou worden.
Tja, een mens denkt soms wel erg pragmatisch.

Op de terugweg van het avondeten kon ik plots niet meer wachten tot 30 oktober. Die verjaardagswensen moesten onmiddellijk buiten, met een zeer lange PS. Ik was zo bang dat ik mijn staart weer zou intrekken. Ik moest alle schepen achter mij verbranden, om nooit meer te kunnen terugkrabbelen.
Papa, mama, Tineke & Christophe zijn dus sinds 28 oktober 2010 op de hoogte, ik ben op woensdag 3 november geland vanuit de VS en heb ’s avonds met hen een lang gesprek gehad.

Ikzelf weet al sinds mijn vijftien à zestien jaar dat ik homo ben. Internet bestond niet, ik kende geen homo’s op school, rolmodellen had ik niet.
Ik heb geen vriend. Ook nooit gehad. Ik was alleen. Nooit onenightstands gehad, noch in het binnenland, noch in het buitenland. Nooit in discotheken rondgehangen, want lawaai en lichtgeflits maken me fysiek ongemakkelijk. Geen wilde feestjes, geen geheime afspraakjes, geen toestanden in het park, … Misschien spijtig voor jou, maar eigenlijk allemaal behoorlijk saai dus. Geen straffe verhalen.

Spijtig voor mij, want het zou betekend hebben dat dit hele proces geen 20 à 25 jaar had aangesleept. Een belangrijk stuk van mijn leven verknoeid.
Mijn eigen schuld, want ik heb op alle vlakken altijd zeer degelijke kaarten in handen gehad en alle kansen gekregen. Geboren in een warm nest, goede familie. Wonen, leven, werken in België, ondanks haar hoge surrealistische gehalte een droomland. Veel kennissen. Mooi bedrijf met topcollega’s. Geen financiële zorgen. Studiemogelijkheden en -kansen zat, alhoewel ik daarmee in een cruciale levensfase weinig succesvols aangevangen heb.

Ik heb vele jaren geleefd in een glazen kooi, waarvan ik de sleutels maar niet vond om uit te breken. Goed beseffende dat de buitenwereld – zeker in Europa – niet gevaarlijk zou zijn. Ik heb mezelf duizenden keren vervloekt. Ik ben boos geweest, omdat er niemand geweest is die me bij de haren vastgegrepen heeft en me met mijn kop, tot bloedens toe, doorheen die figuurlijke glazen wand geslagen heeft. Ik schaam mij niet om homo te zijn.

Ik schaam mij wel dit zolang verborgen gehouden te hebben tegenover de hele buitenwereld. Ik begrijp dat mensen nu verward zijn, boos zijn, zich bedrogen zouden kunnen voelen. Het spijt mij.
Ik heb eindelijk een zware steen uit mijn rugzak kunnen werpen. Ik hoop een stuk lichter door het leven te reizen. Ik begin nu aan een nieuwe en hopelijk gelukkige levensfase.

Met dit bericht breng ik heel mijn familie, al mijn collega’s in ons bedrijf, vrienden en clubleden van diverse verenigingen op de hoogte. Zo is iedereen gelijktijdig geïnformeerd.
Met dit bericht laat ik je een andere Peter zien dan diegene die je tot hiertoe kende. Da’s voor mij een grote stap. Ik vertrouw erop dat je dit bericht ook in die zin zult ontvangen.

Peter Aertsen (1971) is geconcipieerd in de République Démocratique du Congo en geboren in België, wat soms kleine technische storingen oplevert, maar verder is hij verzekeraar pur sang. peter@aertsen.be

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

%d bloggers liken dit: