het grote boekexperiment

Let op de signalen die je levenspad kruisen

SabineMansSchrijfkriebels

Al sinds mijn prille kinderjaren zat de interesse voor taal en verhalen in mijn bloed. Zodra ik kon spreken, verzon ik al verhaaltjes en ik was verslaafd aan de voorleessessies waarop mijn ouders me trakteerden. Ik leerde automatisch lezen voor ik naar het eerste leerjaar ging, daarna begonnen mijn plundertochten naar de bibliotheek en ontelbaar waren de keren dat ik niet wilde gaan spelen, omdat ik met mijn neus in een boek zat.
Het leek evident om op mijn achttiende te kiezen voor een studie Germaanse talen, maar dit bleek een brug te ver en na twee jaar proberen bleef ik achter met een behoorlijke kater. Ik maakte een radicale ommezwaai en vatte een graduaatstudie in toerisme aan, waarin ik wel slaagde, maar zonder veel interesse in de materie. Een mooi lichtpunt aan het einde van mijn studie was mijn stageplaats op de redactie van een toeristisch vakblad, maar dat bleef helaas bij een stage van enkele maanden. Daarna hield ik het voor bekeken in de toeristische sector en nestelde ik me in een administratieve job, om ten slotte mijn huidige baan te vinden die ik inmiddels dertien jaar heb.

Intussen waagde ik me wel aan het schrijven van kortverhalen, waarvan sommige me wel bevielen en andere snel in een diepe, donkere lade verdwenen. Toen ik toevallig stootte op een advertentie voor een lokale literatuurwedstrijd, stuurde ik na lang twijfelen een verhaal in, zonder veel vertrouwen in de kwaliteit ervan. Het leverde me tot mijn grote verbazing een ‘eervolle vermelding’ op, zodat ik het jaar nadien al iets meer zelfvertrouwen had om een nieuw verhaal in de postbus te droppen. Nog groter was mijn verbazing, toen bleek dat dit verhaal de eerste prijs wegkaapte!

En toch verloor ik daarna weer de voeling met dit prille schrijverschap. Was het misschien een angst om de volgende keer wat minder positieve commentaren te krijgen? Feit was ook dat mijn leven gaandeweg drukker werd: mijn job slorpte veel energie op, mijn partner en ik bouwden een huis, in onze vrije tijd volgden we allerhande cursussen uit interesse, en we werden bestuursleden van een bierproefvereniging. De tijd bleek altijd te kort, er was altijd wel iets te doen. Maar het was via die vereniging dat het schrijven onverwacht toch weer mijn leven binnensijpelde, toen ik voor ons elektronische ledenblad allerlei artikels begon te schrijven. Eerst ging het wat stroef en aarzelend, maar gaandeweg hervond ik mijn schrijfstijl en kwam ik steeds beter uit mijn woorden.

Door weer van schrijven te genieten, begon het ook te kriebelen om opnieuw met proza aan de slag te gaan. Ineens zag ik overal in mijn omgeving ideeën voor het grijpen liggen, alsof de wereld me nog eens extra met mijn neus op de feiten wilde drukken: ‘Je schrijft graag, doe er nu eindelijk eens iets mee!’
Dat besef gaf me een uitermate jubelend gevoel. Ik besefte ineens weer dat het schrijven iets is wat in mijn natuur verweven zit, ook al durft het soms wel eens op de achtergrond verdrongen te raken. Iets wat zo vaak, via allerlei verschillende wegen, terug op mijn pad komt, moet wel een deel van mezelf zijn. Misschien zelfs als iets wat je een lotsbestemming of een talent zou kunnen noemen, hoewel ik te voorzichtig en bescheiden ben om dat laatste luidop te durven beweren. Ik moet echter stoppen met me af te vragen of wat ik schrijf echt wel goed genoeg is, want dan neemt de drempelvrees weer de bovenhand. Het resultaat zal wellicht nooit perfect zijn, maar eerlijk gezegd: moet dat dan?

Sabine Mans (1974) werkt in Supply Chain en projectmanagement. Daarnaast is ze al meer dan tien jaar gelukkig samen met Mark en is ze voorzitter van de Objectieve Bier Academie Diest, amateur-bierjournalist en occasioneel schrijfster van kortverhalen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

%d bloggers liken dit: