het grote boekexperiment

Trap niet in de val van ‘het getal’

FrankDeroyCijfers & statistieken

Elke dag worden we om de oren geslagen met cijfers en allerhande statistieken. Op de beurs brengen jouw aandelen gemiddeld zoveel op, het drinken van groene thee verlaagt je cardiovasculair risico met zoveel procent, de diefstalstatistiek wordt gedomineerd door gauwdieven, … Kortom, cijfers alom. Deze drang om risico’s te rationaliseren ligt in onze Westerse aard: als we het in grafiekjes kunnen gieten, kunnen we de niet-aflatende informatiestroom objectiveren en ‘controleerbaar’ houden. Denken we.

Tot er een moment komt dat je zelf, of iemand in je directe omgeving, deel gaat uitmaken van een statistiekje of grafiekje dat minder aangenaam is. Plots verschijnen er herkenbare gezichten achter de cijfertjes en komen de grafieken tot leven. Dat gebeurde ook met mijn vader, toen hij plots opdook in de grafiek ‘nieuwe kankerpatiënten’. De zucht naar objectivering van dergelijke boodschap zoog mij automatisch naar cijfers en percentages. Artsen namen het commando over en startten allerlei onderzoeken onder het motto ‘meten is weten’.

Niettegenstaande het grote vertrouwen in de medische wetenschap reageerde mijn vader hier direct op en zei: “Meten is inderdaad weten, maar trap niet in de val van het getal.” Zo kort na dit pijnlijke nieuws beschouwde ik deze aanvulling als niet meer dan een opmerking in de rand; ik ging er namelijk van uit dat we de situatie hoofdzakelijk rationeel zouden benaderen. Ik was me er toen niet echt van bewust dat de grens tussen helder nadenken en gevoelens al lang verbroken was, en dat beide op eigen snelheid en onafhankelijk van elkaar, verder raasden.

Gelukkig liet mijn vader niet enkel de ratio toe, maar richtte hij zich vooral op de emo – zonder té emo te worden. Dankzij deze – bijna onthechte – manier van omgaan met zijn levensbedreigende situatie, zorgde hij ervoor dat de zes maanden tijd die hij nog kreeg, uitgroeiden tot een hoogtepunt in mijn leven. Het klinkt misschien bizar om deze periode zo te benoemen, maar de uitstekende vader-zoonrelatie die er al was, werd hierdoor nog verder uitgediept. Alle ballast viel weg. Dichter bij de kern van ‘menselijk’ bestaan kun je moeilijk geraken. Door zijn handelen en denken niet te laten belemmeren door statistieken en prognoses, maar zich des te meer te focussen op zijn prioriteiten, gaf hij zichzelf en zijn omgeving de zuurstof om tot deze beleving te komen.

Gelukkig en dankbaar dat we niet in de val van het getal getrapt zijn…

Frank Deroy (1972) is gehuwd en fiere papa van twee toffe kids. Hij is commercieel manager in de boeiende automotive branche en daarnaast heel erg gefascineerd door ‘mensenverhalen’. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

%d bloggers liken dit: