het grote boekexperiment

Zeg nooit ‘nooit’

tomvanhoofInzicht. Vooruitzicht.

Ik wist het wel! Nooit zou ik stoppen met van het nachtleven te genieten. Het leven dat is feesten, wist ik. Nooit zou ik scheiden, want dat hadden mijn ouders als ‘onvergeeflijke’ fout ooit voorgedaan. Nooit zou ik één dag tegen mijn zin gaan werken. Nooit zou ik om zes uur ‘s ochtends opstaan voor de kost. Nooit zou ik een marathon lopen. Nooit zou ik oud worden zoals degenen die ik toen oud noemde… Ik was principieel en ik wist wat ik wou. Ik zou het anders doen.
Ooit zou ik in het buitenland gaan werken. Ooit zou ik een eigen zaak hebben. Ooit – en zo lang zou dat niet duren – zou ik rentenieren. Ooit zou ik kinderen hebben die tot lang na hun pubertijd de meest open relatie met me zouden hebben.

Tot die ene avond: een totaal onverwachte scheiding, enkele jaren geleden. Zij trok de stekker eruit. Het absolute keerpunt in mijn leven. Alles heb ik in vraag gesteld. Binnenstebuiten gedraaid. Gewikt en gewogen.

Nu weet ik al een tijdje dat ‘nooit’ en ‘ooit’ relatief zijn. Vandaag is mijn vooruitzicht dat ‘vandaag er het beste van maken’ véél waardevoller is voor wat er komen zal, dan steeds naarstig te bouwen aan de toekomst.

Inderdaad, je hebt het begrepen. Ik ben tot het inzicht gekomen dat ik heel anders ben dan degene die ik wilde zijn. Huisje. Tuintje. Kids – Jasper zestien jaar, Jasmijn negen jaar en Jonas één jaar – aan wie ik mijn waarden probeer mee te geven, terwijl zij terecht ook de hunne hoog in het vaandel dragen (en ik dus als ‘oud’ word bestempeld). Volop in de ratrace en dus onder andere lange werkdagen plegend. Twee marathons achter de kiezen.

Dankzij mijn relatie met Wendy ben ik tot hét inzicht gekomen dat dé pijler van geluk en succes in het leven en in een liefdevolle relatie gebaseerd is op gelijkaardige karakters en gelijkgezinde geesten. Daarvoor geloofde ik in het avontuur en de verrijking van uiteenlopende karakters en opponenten. Een onvergeeflijk fout.
Het clichéprincipe ‘ik ben jong en ik weet wat ik wil’ heeft plaatsgemaakt voor dé succesformule ‘samen maken we er het allerbeste van voor ons allemaal’. Harmonie geeft een warm gevoel, geeft energie én de flexibiliteit om te veranderen en te innoveren. De stugheid, koppigheid en verbetenheid waar ik vroeger mijn doelen mee bereikte, hebben plaatsgemaakt voor een groter relativeringsvermogen en een verbeeldingskracht om de beste keuzes te maken – rationeel en emotioneel – voor iedereen.
Dat heeft niets te maken met de ‘weg van de minste weerstand’, maar alles met cohesie, met rust, met meerwaarde… met gelukkig zijn.

Tom Van Hoof (1971) heeft niet alleen een geweldige partner Wendy, maar ook drie kinderen, Jasper, Jasmijn en Jonas. Hij is gepassioneerd door marketing, communicatie en media. Af en toe loopt hij een marathon om zijn hoofd leeg te maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

%d bloggers liken dit: